"Geneza powstania Organizacji Świadków Jehowy z odłamu Badaczy Pisma Świętego"

Badacze Pisma Świętego, Świadkowie Jehowy i Adwentyści

Ruch Badaczy Pisma Świętego rozpoczął się w latach 1870-tych oraz 1880-tych wraz z wydawnictwem „Straż” oraz sześcioma tomami „WykładówPismaŚwiętego”.

Myśl przewodnia: (od 1870 roku) – Jeżeli Jezus Chrystus umarł raz za wszystkich, to czy nie wszyscy powinni z tego skorzystać?

Główna doktryna: Okup i restytucja: Adam zgrzeszył i przez to sprowadził grzech i śmierć na całe swoje potomstwo. Jezus Chrystus, syn Boży (od którego, otrzymał prawo do życia) oraz syn Adama ( od którego, przez Marię, otrzymał ludzką naturę), dobrowolnie poświęcił siebie samego, aby uwolnić z śmierci Adama (i całe jego potomstwo). Tak więc wszyscy, którzy umarli w Adamie mogą być uwolnieni z niewoli śmierci przez Jezusa Chrystusa. Ci, którzy zostali powołani w tym wieku są prowadzeni teraz do doskonałości, aby mogli w przyszłości wraz Chrystusem błogosławić cały rodzaj ludzki na ziemi w jego tysiącletnim królestwie. Celem Królestwa Chrystusowego będzie przywrócenie ludzkości do doskonałości, którą utraciła w ogrodzie Eden. [Zobacz: „Wykłady Pisma Świętego” Tom 1, Rozdział 9, „Okup i Restytucja”.]

Zastosowanie doktryny: Wiek Ewangelii, który jest teraz, jest przeznaczony na rozwój charakteru na podobieństwo Chrystusa, tak, aby w przyszłym wieku wierni mogli przyłączyć się do Niego w celu przemiany świata.  Powołanie to jest skierowane do tych, którzy całkowicie pragną służyć Panu, a nie dla tych, którzy obawiają się tego, co się stanie, jeśli mu nie będą służyć. Kościół musi uczyć się teraz miłować swoich nieprzyjaciół, aby w przyszłości byli w stanie błogosławić im. Ktokolwiek w przyszłości odmówi tej zmiany, ten, wraz z Szatanem przestanie istnieć (będzie pozbawiony wiecznej świadomości). Uniwersalne zbawienie oznacza uniwersalną możliwość, a nie uniwersalne pojednanie.

Pozostałe główne nauki: Wtóre przyjście Chrystusa odbywa się w dwóch częściach. Po pierwsze: zwrócenie się do narodu izraelskiego, aby wyszedł z obcych ziem i powrócił do swojej ziemi (państwo Izrael) oraz zwrócenie się do duchowego Izraela, aby wyzwolił się ze wszystkich sekt i ludzkich wierzeń. Po drugie: ustanowienie tysiącletniego Królestwa Chrystusowego, które będzie miało na celu przywrócenie tego wszystkiego, co było zaprzepaszczone w ogrodzie Eden. (Chrystus nie objawi się w żadnej z tych faz swojego Wtórego Przyjścia. „Jeszcze tylko krótki czas i świat mnie oglądać nie będzie” [Ew. Jan 14:19]. To właśnie za drugą częścią Wtórego Przyjścia zbolałe stworzenie wzdycha.) Wielu spodziewało się końca „tego złego świata” w 1914 roku gdzieś około 1go października. Jakkolwiek, inni nie myśleli, że to się wtedy stanie. Pastor Russell sugerował, że może to się zdarzyć i tak i tak. [Zobacz: „Co Kaznodzieja Russell odpowiadał na zadawane jemu liczne pytania”]. W sierpniu 1914 roku wybuchła I Wojna Światowa.

Biblia: Biblia jest słowem Bożym. Jest ona jedynym standardem wiary i prawdy. Tylko wtedy, kiedy wszystkie wersety na dany temat układają się w harmonijną całość, możemy powiedzieć, że poznaliśmy prawdę na dany temat.

Organizacja: Każdy zbór jest zupełnie niezależny od innych zborów. Każdy zbór co pewien czas wybiera sobie swoich starszych. Nie ma żadnego światowego centrum kierowniczego (oprócz tego w niebie).

Tolerancja inności: „Powinny odbywać się częste i regularne spotkania, na których w miarę możliwości wszyscy powinni mieć sposobność do podzielenia się tym, co uważają za inne postrzeganie prawdy niż jest to zaaprobowane przez większość w zborze.” [Zobacz: „Wykłady Pisma Świętego”, Tom 6]

Co irytuje: Witamy w naszym kościele. Przy drzwiach sprawdź czy zabrałeś ze sobą swój rozum. Musisz się do nas przyłączyć, żeby być zbawionym. W przeciwnym wypadku straszne rzeczy Ci się przytrafią. Wersety Pisma Świętego mają być tak zinterpretowane, aby pasowały do teologii. Jeżeli nie ma piekła, to powinno być! Jeżeli chcesz, aby ludzie byli dobrzy, musisz ich straszyć.

Historia: W późnych latach 1860-tych, młody mężczyzna z Allegheny (teraźniejszy Pittsburgh), prezbiterianin a później kongregacjonalista, o imieniu Charles Taze Russel ostrzegał ludzi przed ogniem piekielnym. Pewnego dnia został zaskoczony pytaniem od ateisty w jaki sposób kochający Bóg może przeznaczyć miliardy ludzi na wieczne męki, kiedy nie zrobili niczego ani złego ani dobrego. Russell zdał sobie wtedy sprawę, że nie ma satysfakcjonującej odpowiedzi na to pytanie, zwrócił się więc do religii Wschodu i też nie znalazł odpowiedzi. Tymczasowo więc, przestał szukać i zajął się swoim kupieckim interesem. Wracając do domu, pewnego wieczoru w 1869 roku, natknął się na spotkanie zboru Drugiego Adwentu (nie Adwentystów Dnia Siódmego) u Jonasa Wendella (głoszącego powrót Chrystusa w 1874). To spotkanie było wystarczające, żeby przywrócić jego wiarę w Biblię. On, jego rodzina i inni wierzący przyjaciele zaczęli studiowanie Biblii. W roku 1872 zrozumieli, że jest związek pomiędzy ofiarą Chrystusową a restytucją wszystkich rzeczy. W roku 1874 Charles, jego ojciec i jego siostra poświęcili się. Lokalny zbór rósł, a w 1876 Charles T. Russell został jego pastorem. W 1879 roku Charles poślubił Marią Frances Ackley i razem założyli czasopismo „Strażnica Syjonu” oraz dziennik „Zwiastun Obecności Chrystusa”.

C.T. Russell napisał sześć tomów „WykładówPismaŚwiętego” (pomiędzy 1886 – 1904, prawie 3 tysiące stron), aby pokazać harmonijną całość wersetów na temat okupu i restytucji, biblijnej chronologii i biblijnych figur, natury Pana Boga i natury ludzkiej, oraz tego, co Chrześcijanie powinni z tym począć. Tomy były sprzedawane po minimalnej cenie przez kolporterów na pełnym i niepełnym etacie najpierw w Ameryce, a później za granicą. Za jego życia 9 milionów egzemplarzy było rozpowszechnionych, a do 1927 roku było ich już 12 milionów. Jego przemówienia i kazania były drukowane przez 4 tysiące gazet i docierały do 15 milionów czytelników. Audio-wizualna prezentacja „Foto-dramaStworzenia” (cztery dwu-godzinne części) była nieodpłatnie wyświetlana około 10 milionom widzów po obu stronach globu i w wielu językach. Dla zmotywowanych pozytywnym odbiorem Badaczy Pisma Świętego, było mnóstwo pracy ewangelizacyjnej do zrobienia na świecie, a wierzących ciągle przybywało.

Grupy, jakie powstały ze Stowarzyszenia Drugi Adwent:
Kościół Drugiego Adwentu (obecnie Chrześcijański Kościół Adwentu): Generalna Konwencja Adwentystów (P.O. Box 23152, Charlotte, NC, 28227) w większości zgadza się ze wczesnymi artykułami „Straży”, aczkolwiek nie zgadza się ze Wtórą Obecnością oraz prawdopodobnie nie zgadza się, co do stopnia pokuty. Krótką historię tego ruchu można przeczytać w książce Clarence J. Kearney „The Advent Christian Story” (1968). Jonas Wendell oraz George Stetson są w pewien sposób kojarzeni z tym ruchem.

Kościół Boga, Wiara Abrahama: Ruch ten wykrystalizował się z ruchu Kościół Drugiego Adwentu za pośrednictwem Josepha Marcha. Wierzyli, że Bóg nie występuje, jako Trójca; uważali, że nieśmiertelność jest udzielana na zasadach posłuszeństwa a nie jest dziedziczna; nie wierzyli w wieczne tortury; utrzymywali, że ofiara Chrystusa nie jest skierowana do niewierzących; w większości też uważali, że nie ma osoby diabła. [Tych, których spotkałem na swojej drodze mieli bardzo dobre charaktery.] Jeden z nich, Benjamin Wilson z Oregon w stanie Illinois, opublikował w 1864 roku pierwszy Grecko-Angielski Nowy Testament. Stowarzyszenie to otworzyło szkołę biblijną (Atlanta Bible College) w Atlancie w stanie Georgia. Szacuje się, że liczba członków wynosi około 10 tysięcy, aczkolwiek część ich zborów nie należy do Głównego Stowarzyszenia (Generalna Konferencja).

Adwentyści Dnia Siódmego: Aczkolwiek należą do ostatniej grupy, która ukształtowała się z ruchu Drugiego Adwentu, najszybciej się rozrośli. W przeciwieństwie do innych grup adwentystów uważają, że Chrześcijanie są związani prawem mojżeszowym, oraz utrzymują, że ich autorytety otrzymały boskie objawienie (między innymi Ellen G. Harmon White). Pomimo tego, iż skierowali się w stronę wiary w Trójcę, nadal wierzą w uwarunkowaną nieśmiertelność, tak jak inne grupy adwentystów.

Co się stało po śmierci Pastora C.T. Russella?
Po śmierci C.T. Russella, J.F. Rutherford objął jego urząd w „Straży” na Brooklinie. Na następnym rocznym spotkaniu zarządu „Strażnicy”, zasugerował kilka nowych reguł, które zostały przyjęte. Andrew N. Pierson zgłosił nominacje J.F. Rutherforda na prezesa wydawnictwa i kilku innych poparło tą nominację. 15 stycznia 1917 roku, notatka w „Straży” informuje: „Nie będzie kolejnych nominacji. Zdecydowano zaprzestać ze zwyczajem głosowania, a sekretarz zrzeszenia został poinstruowany, aby oddać wszystkie głosy na brata J.F. Rutherforda. Z tego też względu, sekretarz przekazał głosy zgodnie z rozporządzeniem, a brat Rutherford został nominowany przez członków zarządu na Prezesa Wydawnictwa „Straż” na nadchodzący rok”. Czterech z siedmiu członków zarządu wydawnictwa chciało ograniczenia autorytatywnej władzy na stanowisku Prezesa. 17 czerwca, Ruterford jako Prezes wydawnictwa, zastąpił tych czterech członków zarządu i powołał własnych dyrektorów.

Zdanie J.F. Rutherforda: „Ich założeniem było zdyskredytowanie mojej osoby w oczach jak największej grupy przyjaciół, a następnie pozbawienia mnie stanowiska zarządzającego w Zgrupowaniu. Powiedzieli mi, że są prawnikami… Uważam, że nie można powiedzieć, że działałem w akcie samolubstwa. Najlepsi prawnicy korporacyjni w Filadelfii poinformowali mnie, że ci czterej mężczyźni nie są legalnymi członkami Zarządu, oraz podpowiedzieli mi, że mam prawo od powołania nowego Zarządu. Powołałem ten Zarząd nie z samolubnych pobudek, ale aby chronić interes Stowarzyszenia.” [„Przesiewanie Żniwa”, około sierpnia 1917].

Zdanie Badaczy Pisma Świętego: Rutherford wybrał swojego sprzymierzeńca A.H. MacMillana na prowadzącego roczne spotkania zarządu, który powstrzymał nominacje na kogokolwiek innego w roku 1917. Prezes jest odpowiedzialny przed zarządem a nie odwrotnie. W 1918 roku na dorocznym spotkaniu zarządu, J.F. Rutherford otrzymał 194 106 głosów, o około 30 tysięcy więcej niż liczba uprawnionych do głosowania (około 163 300) – a to tylko wierzchołek góry lodowej. Ktokolwiek nie był po stronie J.F. Rutherforda został wydalony. [Zobacz: „Światło po ciemności”, wrzesień, 1917; „Fakty dla udziałowców Strażnicy i Tract Society”, listopad, 1917.]

Setki opuściło wydawnictwo „Straż” pod naciskiem, a tysiące przyłączyło się do nich, ale nie wszyscy poszli w tym samym kierunku. Początkowo nazywali się Stowarzyszeniem Badaczy Pisma Świętego i skupiali się głównie we wschodniej części Ameryki, w Europie, w Indiach oraz w Australii.

Duszpasterscy Badacze Pisma Świętego: Stowarzyszenie utworzone w 1918 roku mające na celu utrzymywanie komunikacji pomiędzy Badaczami, podtrzymywaniu pracy pastorskiej, oraz wydawaniu „Zwiastuna Królestwa Chrystusowego”. Księga Daniela oraz księga Objawienia zostały opublikowane razem z kilkunastoma innymi broszurkami oraz ze specjalną edycją historii Badaczy Pisma Świętego (dostępne na stronie www.heraldmag.org). Ponadto, tom pierwszy „Wykładów Pisma Świętego” -  „Boski Plan Wieków” został wydany w 35 językach (dostępny na www.godsplan-today.com).

Stowarzyszenie Misjonarskie Świt: W grudniu 1918 roku, zbór w Filadelfii i inni naśladowcy Paula S.L. Johnsona utworzyli Stowarzyszenie Misjonarskie, które po dziś dzień publikuje „Teraźniejszą Prawdę oraz Zwiastun Epifanii Chrystusa” (dla naśladowców) oraz „Standardy Biblijne” (dla szerszej grupy czytelników). Johnson opublikował 17 tomów studiów epifanii w Piśmie Świętym. Nauczał, że C.T. Russell był objawicielem i głosicielem paruzji Kościoła, a on sam był objawicielem Epifanii. Głosił też, że niebiańskie powołanie zakończyło się w 1914, a nowi wyznawcy otrzymają lepsze zmartwychwstanie na ziemi jako Młodociani Święci. (Klasa Obozu Epifanii została później dodana przez następcę Johnsona, Raymonda G. Jolly.) Z początkowego tysiąca członków w Ameryce, pozostały tam setki oraz tysiące za granicą, zwłaszcza w Polsce i w Nigerii.

Standfasts: Kiedy J.F. Rutherford zautoryzował księgi Ezechiela oraz Objawienia, aby zostały opublikowane jako siódmy tom „Wykładów Pisma Świętego” pt.: „Objawiona Tajemnica”, Badacze Pisma Świętego Standfast potraktowali ten tom jako całkowicie inspirujący. Poparli go w całości, nawet wówczas, gdy Rutherford wyparł się niektórych fragmentów z tego tomu. Wierzyli również, że powołanie zakończyło się w 1914 roku oraz że głoszenie szerszej opinii publicznej jest bezcelowe. Aczkolwiek ruch ten zaprzestał działalność po drugiej wojnie światowej, nadal istnieją pewne grupy neo-Standfasts.

Stowarzyszenie Filantropów: Alexander Freytag opuścił Rutherforda i założył Stowarzyszenie Filantropów (inaczej Menshenfreunde – Przyjaciele Człowieka) początkowo w Szwajcarii a następnie we Francji. Od początku założenia nauczał tylko o nadziei życia na ziemi. W niedługim czasie liczba członków wynosiła około 50 tysięcy, jakkolwiek grupa w Szwajcarii i we Francji później się rozłączyła. Stowarzyszenie to nie było znane w Ameryce.

Nowe Przymierze: W 1908 roku pastor C.T. Russell powrócił do swoich wcześniejszych przekonań: o istnieniu trzech przymierzy wynikających z obietnicy danej Abrahamowi; o tym, że Kościół jest obecnie pod przymierzem łaski i w celu ukształtowania duchowego nasienia (Małżonki Chrystusowej); oraz, że Chrystus wraz z Kościołem obdarzą świat błogosławieństwami Nowego Przymierza w Tysiącletnim Królestwie Chrystusa. Tysiące wiernych w Ameryce i w Australii opuściło ruch, wierząc, że Kościół w teraźniejszym czasie oraz ludzkość w przyszłości będą pod tym samym przymierzem. Ogólnie wierzą oni w okup i w restytucję, ale odrzucają przekonanie, że wierzący Kościół ma udział w ofiarowaniu oraz większość z nich odrzuca jakąkolwiek niewidzialną obecność Chrystusa na ziemi przed ukończeniem Wieku Ewangelii.

Świt: Kiedy J.F. Rutherford zaczął wprowadzać główne zmiany w nauczaniu w wydawnictwie „Straż”, kolejni członkowie odeszli. Wydawnictwo „Świt” rozpoczęło aktywne głoszenie wraz z audycją radiową Frank & Ernest w 1931 oraz z czasopismem „Świt”  w 1932. Wydali oni wiele książek, broszur i wykładów w kilkunastu językach oraz drukowali na potrzeby lokalnych zborów Badaczy Pisma Świętego. Broszurki są dostępne pod adresem www.downbible.com.

Badacze Pisma Świętego w Chicago: W latach 60tych wydawnictwo C.B.S. Press rozpoczęło publikowanie wszystkiego co Pastor C.T. Russell kiedykolwiek opublikował. Aczkolwiek Wykłady Pisma Świętego zostały wydane przez inne wydawnictwa: Świt, LHMM, New Brunswick oraz Fort Worth (dwa ostatnie wydawnictwa publikowały wyłącznie w języku angielskim).

Świadkowie Jehowy: Wydawnictwo „Straż” utworzyło WBBR w Nowym Yorku w 1924 i rozbudowało ewangelizację za pomocą radia tak, że w 1933 roku głoszenie było dostępne w 408 audycjach radiowych. Jednakże do roku 1930 trzy czwarte wierzących w niebiańską obietnicę opuściło wydawnictwo, a jednocześnie wzrosła liczba wierzących w ziemskie zmartwychwstanie. W San Diego ochotnicy zbudowali nieodpłatnie rezydencję Beth-Sarim wartą 75 tysięcy dolarów, która została następnie przekazana J.F. Rutherfordowi za 10 dolarów. (Nie wiadomo czy było to zmotywowane słabym zdrowiem Rutherforda czy też chęcią odsunięcia jego, jego kobiet i profanacji z daleka od Brooklynu. Motywacja ta jest zagadką nawet wśród Świadków.) W każdym bądź razie, J.F. Rutherford zmienił kierunek głoszenia w stronę ziemskiego zmartwychwstania wprowadzając klasę Jonadaba. W roku 1931 jego ruch zmienił nazwę na Świadkowie Jehowy, aby odróżnić się od innych Badaczy Pisma Świętego. Obecnie liczba członków na całym świecie sięga około 2 milionów, a poszczególni Świadkowie zajmują się głoszeniem ewangelii od drzwi do drzwi. Uważa się, że w 2007 organizacja osiągnęła obrót około 900 milionów dolarów. W 1950 roku, pod przewodnictwem Freda Franza wydali nowe tłumaczenie Biblii oraz dwujęzyczne tłumaczenie Nowego Testamentu. (Nowe tłumaczenie Biblii jest całkiem dokładne, jednakże druga pozycja jest lepsza.) Dzisiejsze czasopismo „Strażnica” nawołuje swoich członków do podtrzymywania „nowego światła”, uczy także, iż organizacja jest powołana przez Boga do działalności na ziemi. „Strażnica” również przekonuje, że Jezus co prawda umarł za wszystkich ludzi, ale od roku 1914 tylko poświęceni Świadkowie Jehowy skorzystają z Jego ofiary, inni natomiast zginą w Armagedonie. Członkowie organizacji są pod presją, aby nie utrzymywali przyjaźni poza organizacją. Ci, co wątpią w cokolwiek, znajdują się pod stałym zagrożeniem wykluczenia. Jednakże dla tych, którzy pozostaną wierni organizacji, jest dawana nadzieja, że zobaczą unicestwienie swoich wrogów w przyszłości oraz że wezmą udział w prokreacji nowego świata w tysiącletnim Królestwie Chrystusa.

GŁOS NADZIEI

Jeżeli jesteś Świadkiem Jehowy, który myśli o opuszczeniu organizacji lub już opuściłeś – nie jesteś sam. Są wśród nas byli członkowie organizacji Świadków Jehowy, którzy rozumieją przez co przechodzisz. Jesteśmy gotowi udzielić Ci duchowego i emocjonalnego wsparcia, kiedy będziesz sobie odpowiadał na nurtujące Cię pytania po doświadczeniu z organizacją.

Jeżeli masz pytania dotyczące Boga, Biblii, kościołów chrześcijańskich i religii w ogólnym tego słowa znaczeniu, albo potrzebujesz tylko kogoś, kto rozumie przez co przechodzisz, proszę skontaktuj się z naszą grupą na poniższe adresy e-mailowe. Nawet jeżeli nigdy nie byłeś zaangażowany w wyznanie Świadków Jehowy, ale potrzebujesz pomocy w dotarciu do kogoś, kto jest zaangażowany, nasi ochotnicy w miarę swoich możliwości udzielą ci wsparcia.